Περίληψη
Ενόψει της παράστασης «Τηλεφώνησε ο γιος σου» στο θέατρο «Επίκεντρο+» η σκηνοθέτης και ηθοποιός της παράστασης Μαριτίνα Πάσσαρη, είχε μία άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση με την δημοσιογράφο του «π» Ευτυχία Λαμπροπούλου, σχετικά με το κείμενο της παράστασης και τις κοινωνικές διαστάσεις του έργου. Αλλά και τα στοιχεία εκείνα που την ενέπνευσαν να διασκευάσει τον μονόλογο των Ιγνάθιο δελ Μοράλ και Μαργαρίτα Σάντσεθ και να δημιουργήσει ένα έργο σχέσεων και ζωντανών διαλόγων.
Τι σας ενέπνευσε διαβάζοντας το κείμενο για το έργο αυτό;
Το είχα διαβάσει πολύ καιρό πριν. Όταν πήραμε τελικά την απόφαση να το ανεβάσουμε βρήκα πολλές οικείες αναφορές. Κυρίως στον τρόπο γραψίματος. Επειδή τελευταία ασχολούμαι κι εγώ με το γράψιμο θεατρικών έργων (μάλιστα μια συλλογή με 3 πρόσφατα θεατρικά μου έργα θα παρουσιάσω στην Πάτρα, το Σάββατο 3 Μαΐου, στο βιβλιοπωλείο Πολύεδρο στη 1μμ) μερικές ιδέες ήταν σαν δικές μου. Το θέμα είναι έτσι και αλλιώς πολύ δυνατό. Όμως εμείς αλλάξαμε τη δυναμική των σχέσεων και από ένα μονόλογο μιας φροντίστριας φτιάξαμε ένα έργο σχέσεων ανάμεσα σε μια ηλικιωμένη και τη φροντίστριά της. Όταν τελείωσα τη διασκευή που συνεχίσαμε να δουλεύουμε σε όλες τις πρόβες το έργο πια είχε πάρει πολλά δικά μας στοιχεία.
Ζούμε σε μία εποχή όπου τα ζητήματα τόσο της άνοιας όσο και της μοναξιάς της τρίτης ηλικίας είναι έντονα, έχετε νιώσει οι θεατές να ταυτίζονται με τις ηρωίδες;
Οι θεατές ταυτίζονται με το ένα ή και τα δύο πρόσωπα επί σκηνής, συγχρόνως ή διαδοχικά. Μερικές φορές όμως, και αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον σε αυτό το έργο, μπορεί να ταυτίζονται με τα παιδιά που δεν εμφανίζονται ποτέ.
Κάποτε μιλούσαμε για το λεγόμενο «χάσμα των γενεών» το έργο αυτό πραγματεύεται αυτή την συνθήκη ακόμα πιο έντονα… Είτε από το πρίσμα της απόρριψης είτε από το πρίσμα της διαφυγής… Μιλήστε μας γι’ αυτό το φαινόμενο και πως τον προσεγγίζετε μέσα από την παράσταση;
Έχουμε σκεφτεί πολύ πάνω σε αυτό το θέμα. Ακόμα και αν δεν έχεις παιδιά είσαι γιος ή κόρη. Και δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να μετατραπείς ξαφνικά από παιδί σε γονέας του γονιού σου και να αντιμετωπίσεις αυτή τη σχέση με γενναιότητα κι ευθύνη. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Στις σύγχρονες κοινωνίες όταν οι παραδοσιακές σχέσεις της φροντίδας των γονιών ατονούν, με το προσδόκιμο ζωής να ανεβαίνει, ενώ το κράτος και η κοινωνία δεν αναλαμβάνουν καμία περαιτέρω ευθύνη, οι γιοι και οι κόρες ζουν ένα μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής τους με την ευθύνη των γονιών. Δεν είναι, δεν είμαστε προετοιμασμένοι για αυτό. Οι δυο γιοι στο έργο, κατά τη γνώμη μας ,έχουν διαφορετικούς λόγους για τη συμπεριφορά τους στις μητέρες τους που κι αυτές ίσως έχουν ή είχαν ένα μερίδιο ευθύνης. Δεν έχουν αλλάξει μόνο οι γενιές έχουν αλλάξει και οι συνθήκες. Και το έργο αυτό μπορεί να ανοίξει πολλές συζητήσεις πέρα από την εύκολη καταδίκη των παιδιών για αδιαφορία.
Πως καταφέρνετε με αριστοτεχνικό τρόπο και εξισορροπείτε ανάμεσα στο γέλιο και το δάκρυ;
Όλοι πιστεύουν ότι το δράμα είναι δύσκολο στο θέατρο. Συμβαίνει το αντίθετο. Η κωμωδία, η καλή κωμωδία, είναι το πιο παρεξηγημένο είδος. Εμείς λοιπόν σε κάθε παράσταση για να εξισορροπήσουμε το δράμα, προσθέτουμε πινελιές χαράς, ελαφρότητας κι αισιοδοξίας. Έχω γράψει μάλιστα και προσθέσει στο έργο μια ολόκληρη κωμική σκηνή. Αλλά καλύτερα να μη σας αποκαλύψω το περιεχόμενο, γιατί κάθε φορά το κοινό εκπλήσσεται, γελάει και την απολαμβάνει.
Η Χούλια και Τερέζα μπορούμε να πούμε πως είναι δύο γυναίκες που στο διάβα της ζωής ενώνουν τους δρόμους τους προκειμένου να πολεμήσουν την μοναξιά;
Γίνεται τυχαία. Ο γιος της Τερέζας προσλαμβάνει την Τζούλια για να φροντίζει τη μητέρα του με σκοπό ο ίδιος να απομακρυνθεί σιγά σιγά. Η καινούρια φροντίστρια που έχει μεγάλη ανάγκη να μιλάει ξεκινάει τη σχέση. Στο πρωτότυπο έργο η σχέση ήταν μόνο στο μυαλό της, δεν μπορούσε να εξελιχθεί, αφού η Τερέζα δεν άκουγε ούτε έβλεπε, θα μπορούσε να μην είναι καν στη σκηνή. Στη δική μας παράσταση η σχέση αυτή, ξεκινάει σαν ένεση ζωής για την Τερέζα κι εξελίσσεται μέχρι το τέλος.
Τέλος, θα ήθελα να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία στους συνεργάτες σας και πως έχετε καταφέρει να αναπτυχθεί σχέση ουσίας ;
Εδώ και κάμποσα χρόνια έχω μια ομάδα την BLOOM. Εκτός από τον πολύ στενό πυρήνα υπάρχουν διάφοροι καλλιτέχνες και φίλοι που έχουν στηρίξει πολλά χρόνια τις προσπάθειές μου να κάνω μικρές ανεξάρτητες παραγωγές. Πολλές φορές οι μεταφράσεις των έργων που ανεβάζω ανήκουν στην μεταφράστρια Μαρία Χατζηεμμανουήλ. Ο μουσικός Στάθης Ιωάννου είναι συνεργάτης εδώ και πάνω από 20 χρόνια σε διάφορα πρότζεκτ, κινηματογραφικά και θεατρικά. Δεν έχω δουλέψει τόσο πολύ με την χορογράφο Αλίκη Καζούρη, όμως συνεννοούμαστε πολύ καλά και το βλέμμα της καλύπτει περισσότερες περιοχές, εκτός από την κίνηση. Η σκηνογράφος και φωτίστρια Ζωή Μολυβδά Φαμέλλη είναι επίσης φίλη πολλών χρόνων (Στην Πάτρα θα δουλέψουμε με την φωτογράφο και φωτίστρια Χριστίνα Φυλακτοπούλου πάνω στο σχέδιο της Ζωής). Η βοηθός σκηνοθέτη Λένα Μπαμπασάκη είναι αναντικατάστατη, έχουμε δουλέψει μαζί πολλές φορές και την έχω επίσης σκηνοθετήσει γιατί είναι και πολύ καλή ηθοποιός. Και φυσικά η ηθοποιός Μαριλένα Μακρή που μοιραζόμαστε τους ρόλους, είναι πολύ φίλη έχουμε δουλέψει κι άλλες φορές μαζί και θαυμάζω την επιμονή, την πίστη και το ταλέντο της. Ιδιαίτερα φέτος είχαμε μια πολύ ωραία ομάδα και χαρήκαμε την προετοιμασία και τις παραστάσεις. Και είχαμε την τύχη να συνεργαστούμε στην παραγωγή με το Θέατρο Μικρός Κεραμεικός, έναν ωραίο χώρο στην Αθήνα που διευθύνει ο Βασίλης Κωνσταντουλάκης.
Το Επίκεντρο που θα παίξουμε στην Πάτρα είναι επίσης ένας χώρος που ταιριάζει πολύ στην παράστασή μας κι ελπίζουμε να αναδείξει τις αρετές της, ώστε το κοινό να συγκινηθεί, να γελάσει, να σκεφτεί ακόμα και να δακρύσει.
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Παρασκευή 2/5 – Σάββατο 3/5 – Κυριακή 4/5 στις 21.15
Εισιτήρια: Γενική είσοδος: 15 ευρώ, μειωμένο: 12 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, άνω 65 ετών και μαμάδες με γιό ή κόρη)
Προπώληση: Ticketservices.gr
Link: https://www.ticketservices.gr/event/epikentro-thlefwnhse-o-gios-soy /
Πληροφορίες – κρατήσεις: 2610 46 10 50